Ήρθα κι έφυγα

Tέλειωσε και αυτή η βδομάδα. Μια βδομάδα δουλειάς, σκληρής δουλειάς, με δυναμικά και έντονα τελειώματα. Με νύχτες δικαίωσης. Με ένα δύσκολο ωστόσο τελείωμα. Άλλη μια βάζω τον Αρλεκίνο να μιλήσει για μένα. Άλλη μια φορά βάζω τον δόλιο και χιλιομπαλωμένο Αρλεκινάκο να κάνει το άγριο εκείνο έργο, να πάρει πάνω του όλο το βάρος, εκείνος που γελάει για τους άλλους και κλαίει για κείνον. Παρέα με μια μπύρα, και αρκετά τσιγάρα. Όπως και να' χει, όλο και κάτι κέρδισα, όλο και κάτι έχασα. Βέβαια δεν είμαι σίγουρος αν ποτέ απέκτησα κάτι ή ποτέ έχασα κάτι. Το μόνο σίγουρο είναι πως πάλι εξατμίστηκε αυτό που "ένιωθα", αυτό που επέτρεψα στον εαυτό μου να "νιώσει". Δεν μιλάω συγκεκριμένα, γενικά, για όλη την βδομάδα. Ξεκινώ.

Πήγα για δουλειά, Αθήνα. Την Κυριακή έφυγα και έφτασα μεσημέρι εκεί. Είδα μετά απο λίγο καιρό τον θείο μου, έναν φοβερό και πολύ αγαπημένο μου άνθρωπο, που του αξίζουν περισσότερα, που γαμιέται στην δουλειά, τρέχει ολη μέρα και νοιάζεται για όλα. Του χρωστάω τόσα πολλά για ο,τι έκανε κάθε μέρα, για τα πέρα δώθε με το αμάξι, όταν έπρεπε να βγω, για το φαγητό μου και γενικότερα τα έξοδά μου. Η δουλειά γενικότερα ήταν σχετικά βάναυση, αλλά την πάλεψα. Την πρώτη μέρα δυσκολεύτηκα πολύ. Έπρεπε να ξεφορτώνω σακιά με πρώτη ύλη πλαστικού. Έκανα πολυ δουλειά εν τέλη. Απέκτησα "τρόπαια" στα χέρια μου, να μου θυμίζουν τις σκληρές αλλά και πανέμορφες στιγμές κατα την διαμονή μου στην Αθήνα. Πάμε παρακάτω.

Είδα τον πιο παλιό μου κολλητό μετά απο χρόνια και την λατρεμένη του κοπέλα. Ένιωσα μετά απο καιρό, πως έχω κάποιο νόημα. Ήμουν με άτομα που με νιώθουν πολύ κοντά τους και πραγματικά νιώθω και γω. Πέρασα τέλεια, μακάρι να κράταγε κι άλλο. Θέλω να τους ξαναδώ. Ο χρόνος ήταν τόσο λίγος για να ζήσω αρκετές εμπειρίες μαζί τους. Είναι μοναδικοί.

Γνώρισα το zo0lhxto μου, είχα ελπίδες για κάτι καλύτερο βέβαια, πίστευα, ήθελα έστω, τα πράγματα μεταξύ μας να εξελιχθούν καλύτερα. Έκανα μαλακιούλα. Δεν μπορώ να πω. Ήμουν γι' άλλη μια φορά υπερβολικός, όπως σε όλα. Δεν πειράζει, έζησα "2-3 στιγμές" ωραίες μαζί της. Δεν μπορώ να πω το ίδιο και για κείνη ωστόσο. Γνώρισα έναν άνθρωπο που σκέφτεται περίπου όπως εγω, ίσως και λίγο "χειρότερα". Κρατήσαμε (όσο ισχύει αυτό) φιλική σχέση. Μακάρι να μπορέσει να βρεί αυτό που θέλει και να δεί κάποια πράγματα πιο χαλαρά. Θέλω μόνο να είναι καλά. Θα μου λείψει.
Γνώρισα επίσης την φίλη της και το αγόρι της, την "λουκουμόσκονη" όπως την φωνάζω. Πολύ γλυκιά και ευχάριστο παιδί. Ξέρω οτι νοιάζεται για το zo0lhxto0li και θα είναι εκεί για κείνη, όσο μπορεί. Είναι σε καλά χέρια πιστεύω. Θα μου λείψει και κείνη, μακάρι να προλάβαινα να την ξαναδώ.

Last but not least, το καλύτερο πλάσμα που γνώρισα ποτέ, η πιο σπαστικιά κοπέλα (!) και όσο κι αν θέλει να το δείχνει, καλή, φίλη που είχα ποτέ. Δυστυχώς και εκείνη δεν μπόρεσα να την δω όσο ήθελα, να πάμε για μπύρες χαλαρά και να πούμε τα δικά μας κουλά και να την ευχαριστήσω για ακόμα μια φορά που με ανέχεται για την παλαβωμάρα και την τρέλα, την (ώρες ώρες) κλάψα μου για αστεία και σοβαρά θέματα και τα παράπονά μου. Να' σαι πάντα καλά. Σ' αγαπάω ρε τσογλάνι.

Υπήρξαν κι άλλα άτομα που για τον Α ή Β λόγο δεν κατάφερα να δω... Αλλά...

Ποτέ δεν ξέρεις...

Ίσως αν είναι αρκετά άτυχοι...

Κάποια στιγμή...

Να ξαναχτυπήσει ο Αρλεκίνος την Αθήνα...