Η μάσκα του "αγγελικού" και του καλού αρχίζει και ραγίζει Πίσω απο τις ρωγμές ξεπροβάλλει ένα σάπιο και αρρωστημένο εγώ, ακόμα πιο κακό και διαβολικό απο όλα τα άλλα, που πατάει πάνω στην μισοπεθαμένη, αγνή πλευρά μου. Τρέφεται απο την δυστυχία και τον πόνο των άλλων. Μετανιώνω. Ωστόσο, θα συνεχίσω να ζώ απο την μανία μου. Μέρα με την μέρα χάνεται όλο και περισσότερο η λογική μου. Δεν νιώθω πλέον τίποτα. Ένα κενό. Ποτέ πραγματικά δεν ένιωσα. Δεν νομίζω πως πρόκειται. Δεν υπάρχει ενδιαφέρον για μένα. Ποτέ δεν υπήρξε. Η τραγική ειρωνία μου. Η διαφθορά μου συνεχίζει να με κυνηγά. Δεν υπάρχει καμία διαφυγή από τη μοίρα μου. Οι ενέργειές μου μολύνουν τα πάντα γύρω μου. Παρόλο που έχω το γνώθι σαυτόν, συνεχίζω να ενδυναμώνω τις σαδιστικές σφοδρές επιθυμίες μου από αυτές. Θα χρησιμοποιήσω οτιδήποτε και οποιονδήποτε χρειαστεί για να τις ικανοποιώ. Η ομολογία μου δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, διότι γνωρίζω και είμαι βέβαιος της επανάληψης της.
o Εαυτός σου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου