Υπάρχουν τόσα πολλά παιχνίδια, για τόσες πολλές κονσόλες, που λίγο πολύ, χάνεσαι. Ωστόσο έχω να προτείνω μερικά απο αυτά που κατα την (ταπεινή μου πάντα) γνώμη, αξίζει να ασχοληθείς μαζί τους, είτε για την φοβερή ιστορία, το εκπληκτικό gameplay, το διασκεδαστικό co-o, την πρόκληση που μπορούν να προσφέρουν και άλλα. Θα γράψω κυρίως για παιχνίδια του PS2 και του υπολογιστή, οπότε δεν θα ασχοληθώ με νέους τίτλους για PS3, Χbox360 και λοιπά (ίσως με ελάχιστες εξαιρέσεις). Ξεκινάμε.
*Link για τα παιχνίδια πάνω στους τίτλους τους
 |
| Ο badass "fatherfucker" |
1)
God of War 1 & God of War 2 (PS2): Θες gameplay; Θες τόνους αίμα; Θες γερή δυσκολία; Θες επική μουσική; Όλα αυτά τα βρίσκεις άνετα στα God of War, τα οποία σε σκαλώνουν άσχημα στο παλιό (πλέον) καλό PS2. O Kratos δεν μασάει τ' αρχίδια του, πετσοκόβει, αποκεφαλίζει και ακρωτηριάζει ανελέητα κάθε είδους τέρας, της ελληνικής μυθολογίας απο μινόταυρους μέχρι σάτυρους, μίνι κέρβερους μέχρι κύκλωπες, με τρελά combo, μαγικές δυνάμεις, δυνατά όπλα που αναβαθμίζονται καθώς και καλά κρυμμένα.. κιβώτια με διάφορα unlockables και δυνάμεις. Για τους λάτρεις του δύσκολου όπως εγω, τα πρώτα δύο-τρία επίπεδα δυσκολίας θα φανούν αρκετά εύκολα (κακά τα ψέματα!). Η αληθινή πρόκληση είναι μετά το
Hard, στο τελευταίο επίπεδο δυσκολίας,
God για τον πρώτο τίτλο και
Τitan για τον δεύτερο. Όλα αυτά σε συνδιασμό με την γαμάτη μουσική και τις ελληνικές φράσεις (!) προσφέρουν άπειρες ευχάριστες (και ενίοτε εκνευριστικές!) ώρες καψίματος.
Προσωπική Βαθμολογία: 10
/10
----------------------------------------------------------------------------------------------------
 |
| Ο Soki (πάνω αριστερά) και η παλιοπαρέα |
2) Onimusha: Dawn of Dreams (PS2): Μια απίστευτα ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε αυτό το παιχνίδι καθώς δεν είχα βλέψεις για το συγκεκριμένο. Ήταν σε μια περίοδο που είχα, ή τουλάχιστον πίστευα οτι είχα, εξαντλήσει κάθε καλό παιχνίδι στο PS2. Έτσι λοιπόν αφού σε κάθε λίστα παιχνιδιού με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που έψαχνα στο internet, έβλεπα μπροστά μου το
Onimusha, αποφασίζω να του δώσω μια ευκαιρία. Το ρίσκο των 2 χαμένων DVD βγήκε προς όφελός μου καθώς το Onimusha DoD χαράκτηκε στο μυαλό μας, εμένα και του αδερφού μου, ως ένα απο τα καλύτερα co-op παιχνίδια που είχαμε ποτέ την τύχη να παίξουμε. "Εφοδιαστείτε" με αδερφό, φίλο ή όποιον άλλο ξέρετε να γουστάρει
third-person action παιχνίδια και ετοιμαστείτε για ένα τρελό ταξίδι με τον ήρωα/oni destroyer
Soki και τους άλλους τέσσερις playable συμπολεμιστές του. Δεκάδες είδη όπλων, αξεσουάρ και πανοπλίες για τον κάθε ένα ξεχωριστά, με διαφορετικές ικανότητες που αναβαθμίζονται, όπως και οι ίδιοι οι χαρακτήρες, κρυφά κουτιά που ξεκλειδώνονται λύνοντας μικρά πάζλ και φυσικά η μουσική που σε πορώνει ακόμα περισσότερο όταν μπαίνεις στο πραγματικό παλούκι του παιχνιδιού: Τον
Dark Realm. Δεν πρόκειται να πω κάτι παραπάνω για να μην χαλάσω εντελώς την μαγεία του παιχνιδιού. Γενικότερα το παιχνίδι σπέρνει και με single player mode, παρόλα αυτά όποιος ψάχνει τίτλο με co-op story mode, το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Προσωπική Βαθμολογία: Single Player Mode 8
/10 - Multiplayer Mode
10
/10
----------------------------------------------------------------------------------------------------
 |
| Garry, Ib και Marry. Οι τρείς βασικοί χαρακτήρες. |
3) Ib (PC): Απότομη στροφή για μια γλυκιά και ταυτόχρονα, twisted φλασία. Φέυγουμε αρκετά απο τα προαναφερθέντα παιχνίδια για να αναφέρω ένα άγνωστο, κρυμμένο διαμάντι. Το Ib (προφέρεται Eeb), είναι ένα freeware horror παιχνιδάκι που αν δεν σε πειράζουν τα παλαιού τύπου, δυσδιάστατα γραφικά, υπάρχει μια μεγάλη περίπτωση να το λατρέψεις. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να βρούμε μια άκρη και να βγούμε απο έναν εφιαλτικό κόσμου που βρίσκεται μέσα στον πίνακα μιας γκαλερί, την οποία η μικρή Ib επισκέπτηκε με την οικογένειά της. Αν και horror, το παιχνιδάκι δεν σε κάνει να το θυμάσαι για τον "φόβο" που (δεν) ένιωσες, άσχετα αν σε μερικά σημεία "πετάγεσαι", αλλά για την γλυκιά και κατα κάποιο τρόπο, αγνή και τρυφερή κατάσταση που, πότε πότε, επικρατεί όπως και το γεγονός οτι οι κινήσεις σου καθορίζουν τόσο την εξέλιξη όσο και την κατάληξη της ιστορίας. Άλλο ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι η ικανότητα να σε κάνει να λατρέψεις έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα τόσο πολύ, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, κάτι που μας έκανε εντύπωση και σε μένα και στον αδερφό μου. Δεν θεωρείται για κανέναν λόγο τρομακτικό, ίσως ανατριχιαστικό σε ορισμένα σημεία, αλλά σίγουρα δεν πρόκειται να κρατήσει κανέναν ξύπνιο το βράδυ! Είναι στο χέρι του παίχτη αν θα έχει ευχάριστο ή λίγο πιο δυσάρεστο τέλος, μιας και υπάρχουν τέσσερα (αν θυμάμαι καλά) διαφορετικά τέλη... It's up to you...
Προσωπική Βαθμολογία: 8/
10
----------------------------------------------------------------------------------------------------
 |
| Που πας ρε άμοιρο ghoul ανάμεσα στα κτήνη... |
4) Champions: Return To Arms (PS2): Επιστροφή στο PS2 για άλλον έναν τίτλο που αξίζει κυρίως για το co-op story mode, που έχει την επιλογή να παίξουν εως και τέσσερις παίχτες, με δικούς τους χαρακτήρες, διαφορετικής φυλής, κατηγορίας και είδους, τους οποίους αναβαθμίζεις, μαζί με τα όπλα, τις πανοπλίες, τα αξεσουάρ, τα κράνη και γενικά όλο τον εξοπλισμό τους. Προσφέρει πολλές ώρες ψαξίματος σε μεγάλες πίστες και και αρκετές side-missions για περισσότερο λιώσιμο. Όπως γράφει και το IGN, το παιχνίδι είναι σχεδιασμένο για να προσφέρει πάνω απο εκατό ώρες gameplay ανα χαρακτήρα, κάτι που ισχύει. Μια ακόμη επιλογή του παιχνιδιού επιτρέπει σε custom χαρακτήρες να... πλακώνονται μεταξύ τους! Πέραν της ευχάριστης εμπειρίας που μπορεί να προσφέρει το co-op mode του παιχνιδιού, σε μεγαλύτερα επίπεδα δυσκολίας είναι πολύ χρήσιμη ως και (σχεδόν) αναγκαία. Απο τα καλύτερα του είδους.
Προσωπική Βαθμολογία: Single Player Mode 7/
10 - Multiplayer Mode 9/
10
----------------------------------------------------------------------------------------------------
 |
| Πόσο μακρυά θα πήγαινες στο όνομα της αγάπης; |
5) The Shadow of the Colossus (PS2): Υποτιμημένο και σχετικά άγνωστο, το SotC είναι μέσα στα τρία αγαπημένα μου single player παιχνίδια. Με μια πρώτη ματιά, δείχνει κενό, όσο όμως μπαίνεις στο κλίμα ανακαλύπτεις πολλά...
γιγαντιαία θετικά στοιχεία, συνοδευόμενα απο μια ανατριχιαστικά εκπληκτική μουσική που σου μένει για καιρό... Δεν θα πω πολλά, γιατί μπορεί να κάνω spoiler, κάτι που δεν θα' θελα για κανέναν λόγο, παρα μόνο έξι λέξεις: Ένας χαρακτήρας, ένα άλογο, τεράστιος χάρτης. Απο κει και πέρα οι ανακαλύψεις δικές σας... Λίγα παραπάνω μπορείτε να διαβάσετε κάνοντας κλικ στον τίτλο. Ωστόσο, τα πολλά λόγια είναι περιττά μπροστά σε ένα τόσο έξυπνο και όμορφο παιχνίδι που για κανέναν λόγο δεν πρέπει να χάσετε.
Προσωπική Βαθμολογία: 10
/10
----------------------------------------------------------------------------------------------------
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου