Άγνοια ή απλή μαλακία στον εγκέφαλο;

Απορώ πως μου είχε ξεφύγει τόσο καιρό... Είναι ένα θέμα που, αν και κάποιος μπορεί να μην το έχει σκεφτεί, ή ακόμα πιο δύσκολο να ζήσει, εως τώρα, θα συμφωνήσει σίγουρα, καθώς είναι άκρως εκνευριστικό απο πολλές απόψεις.

Σίγουρα όλοι σε κάποια φάση της ζωής μας, είτε φορέσαμε μια μπλούζα με λίγο πιο "άγριο" περιεχόμενο, είτε κάπου στο κινητό μας θα είχαμε μια εικόνα με ένα φανταστικό πλάσμα, κατα προτίμηση σκελετό ή κάτι της ίδιας φάσης, είτε βαφόμασταν λίγο πιο "dark", είτε ζωγραφίζαμε στο θρανίο/βιβλία/τσάντα ένα εξίσου φρικιαστικόΟοΟοΟοΟο τέεεεερας...

Όχι οχι... Δεν πρόκειται να ασχοληθώ με τα τυπάκια που δεν γουστάρουν κάτι τέτοια, γιατί όπως είναι φυσικό, δεν αρέσουν σε όλους αυτά, τα τέρατα και τα "διαόλια"... Θα αναφερθώ στα ζώα, συνήθως απο μικρές κοινότητες, στα δήθεν δίποδα ζωάκια που νομίζουν οτι είναι μοντέρνα αλλά φοβούνται και μόνο στην όψη μιας μπλούζας με τον Eddie!!! (το λογότυπο-μασκότ των Iron Maiden).  Δεν κάνω πλάκα, έτυχε να δει κοπέλα μια μπλούζα μου με ένα συγκρότημα που τα μέλη ήταν βαρυά βαμμένα, με άσπρο και μαύρο χρώμα στο πρόσωπο, και να τρομάζει. Φτάνουμε λοιπόν και στο θέμα μας. Γενικά τα βλαχάκια έχουν ένα θέμα (ασχέτως φύλου) και ο,τιδήποτε θεωρείται τρομακτικό, έχει πάντα την ίδια και μόνο ονομασία... Είστε έτοιμοι;



Δράκουλας.

...
...
...
...

Ναι δεν κάνω πλάκα, όλα μα όλα είναι δράκουλες. Ακόμα και οι λυκάνθρωποι, είναι δράκουλες. Οι δράκοι; Ε εντάξει παραπέμπει κιόλας λόγω του "δράκ" στην αρχή, είναι και λίγο ζωάκια οι προαναφερθέντες, οπότε: δράκουλες. Οι δεινόσαυροι; Δράκουλες. Τα όρκ; Δράκουλες. Οι γκοθάδες (ω ναι); Δράκουλες. Οι μινώταυροι; Τα νεφελίμ; Ο Γκοντζίλα; Η Χιονάτη; Ο Κίνγκ Κόνγκ; Οι νεράιδες; Ο μπάτμαν; Οι σκελετοί; Οι δαίμονες; Τα φαντάσματα;

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΑΚΟΥΛΕΣ!!!

Ντάξει, δεν μπορώ όμως να περιμένω και πολλά απο άτομα ανω των 18 που φοβούνται έναν άνθρωπο επειδή έχει βάψει τα μάτια του, ούτε και να μάθουν όλες τις κατηγορίες πλασμάτων/τεράτων/μεταλλάδων. Αλλά ρε χιμπατζήδες, δεν είναι όλα τα πράγματα ίδια στον κόσμο όπως και το να γαμιούνται τα μέλη της οικογένειας και να γεμίζουν τα χωριά βλαμμένα δεν είναι σωστό, αλλά δεν το ξέραμε αυτό, έτσι;;;

Το κακό είναι οτι πολλές φορές δεν σταματάνε εκεί. Καμιά φορά, πιο σπάνια βέβαια, ειδικεύονται και στις ταινίες, ποτέ όμως στους πρωταγωνιστές. Για παράδειγμα, πριν καναδυό χρόνια στην σχολή που πήγαινα, κάναμε αποκριάτικο πάρτυ. Φυσικά τα αρσενικά ζώα της σχολής, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ήταν πολύ μάτσο για να ντυθούν αλλά τους το συγχωρώ γιατί κάθε μέρα είναι ντυμένοι κάγκουρες. Βλέπεις ο σκατόκοσμος σε μικρές κοινωνίες έχει τα κόμπλεξ του λίγο πολύ και εγω δεν έχω πλέον και πολλές αντοχές για να αφήνω την παπαριά τους να περνάει έτσι, ασχολίαστη. Έτσι λοιπόν όπως και ο αδερφός μου, αποφασίσαμε να μασκαρευτούμε. Εκείνος μίμος, εγω έκανα μια μικρή "λιχουδια"* και έβαλα μια καπαρντίνα και γενικά το όλο στήσιμο παρέπεμπε σε Altair απο Assassin's Creed, αλλά σε λίγο πιο σκοτεινή έκδοση. Καλά, πλέον το οτι με φοβόντουσαν γιατί ήμουν πετυχημένος δράκουλας ήταν σίγουρο, απλά δεν περίμενα να ακούσω το χειρότερο... Με πλησιάζει μια κοπέλα και με ρωτάει εντυπωσιασμένη: "Είσαι ο Μάτριξ";

Ξαφνικά ένιωσα να πεθαίνω λίγο μέσα μου... Για την ακρίβεια ήθελα να κρεμαστώ με την καπαρντίνα αλλά σκέφτηκα πως μπερδεύτηκε...

-"Εννοείς ο Νίο;"
-"Όχι ο Μάτριξ."
[...]

...τελικά δεν μπερδεύτηκε.

Πλέον ο πρωταγωνιστής της ταινίας για τα βλήματα με πόδια, έχει πάντα το όνομα της ταινίας.

 Δεν το σχολιάζω καν άλλο (θα' θελα όμως να το κάνετε εσείς για μένα κάτω στα σχόλια, αλήθεια!) για να συνεχίσω ευθύς αμέσως στο τελευταίο σκέλος αυτού του θέματος.

Τέλος, ήθελα να αναφερθώ στα ζώα που επειδή είναι πάντα εκτός τόπου και χρόνου και τα μαθαίνουν όλα κάπως αργά (ένα πράγμα όπως λειτουργεί το μυαλό τους) που εξακολουθούν να μπερδεύουν τους emo με τους γκοθάδες. Έχουν γίνει βέβαια όλοι πλέον ΈΞΠΕΡΤΣ και μπορούν και βλέπουν τις διαφορές. Βρε δε γαμιόσασ... οχι. Άκυρο. Έχουμε ήδη μεγάλο πρόβλημα με τα σκουπίδια στην γη, δεν χρειαζόμαστε και την συνεισφορά σας.

Συμπέρασμα; Καλό θα είναι που και που να μην ξέρουμε μόνο τι γίνεται στις ζωές των άλλων και όταν ανοίγουμε το στόμα μας να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε, οχι μόνο για να ακουστούμε ή να το παίξουμε, με πλήρη αποτυχία, γνώστες.

Πτηνά.