Flash of the (Katana) Blade

Σαν φλασιά απο λεπίδα που της επιτίθεται στιγμιαία ο ήλιος, πέρασε απο το μυαλό μου η ιδέα να έρθω και να γεμίσω ακόμα μια σελίδα με αδιάφορες (για πολλούς) σκέψεις και ο,τιδήποτε παπαριά μου κατέβει στην κλάβα. Δεν γαμιέται; Ας γράψω λίγα πρόσφατα σκηνικά.

Καταρχήν με την βαρεμάρα (και την μοναξιά), έχω γίνει κολλητάρι. Δεν λέω, κανα βραδάκι αράζω με τον αδερφό και ένα φιλαράκι και πίνουμε μπύρες. Ωστόσο, κάτι λείπει.

Α, κάτι άλλο. Βλέπω ένα σωρό κείμενα, δημοσιεύσεις, μια σελίδα στο FB (ειδικά αυτό) που με κάνουν να λυπάμαι/απεχθάνομαι ακόμα περισσότερο το "ανθρώποειδές" γένος. Κράξιμο, κράξιμο, κράξιμο,κράξιμο... Ο κόσμος γουστάρει να κράζει χωρίς λόγο, γιατί δεν είναι ευτιχισμένος, γιατί έχει κόμπλεξ, βαριέται, νιώθει αποξενωμένος, πολλά. Δεν ξέρω... τι άλλο να πω...

Γκόμενες παντού και γω άφραγκος και αβοήθητος, να κοιτάω και να λιγουρεύομαι, να "πεινάω". Δεν δίνω πλέον βάση στην εμφάνισή μου, τόσο, γιατί αν δεν έχεις φράγκα, όση καλή διάθεση και να έχεις... δεν.

*Γκόμενες. Δύσκολη υπόθεση, γνωστό σε όλους.

Ο ηλεκτρονικός (κυρίως) κόσμος έχει πλέον ένα νέο "είδωλο" το οποίο ξεκίνησε απο blog, πολύ γνωστό όνομα, του οποίου τα γραπτά έχουν εδω και καιρό γίνει και βιντεάκια στο Youtube απο τον ίδιο τον δημιουργό. Δεν έχω κάποιο πρόβλημα μαζί του, εκτός απο το οτι διακωμωδεί σοβαρά θέματα που δεν χωράει λόγος για πλάκα. Ίσως να με ενοχλεί το οτι τα ίδια που κράζει, τα ίδια κάνει (σχεδόν)...

*Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις. Ή κάπως έτσι.






Πρέπει να βρεθεί ένα άτομο ΤΡΟΜΕΡΑ συναρπαστικό και ενδιαφέρον για να μιλήσω. Νιώθω πως όλοι τριγύρω είναι τα ίδια. Όταν νιώσω πως όλα καταντάν τα ίδια, αποχωρώ σιωπηλά. Άραγε να με χρεώσουν ΚΑΙ γι' αυτό; Νομίζω πως είναι δικαίωμά μου... Υποθέτω... Αν έχω...

Χτες ήθελα να λιώσω κάτω έναν μούλο που έκανε φασαρία με το μηχανάκι, αλλά το μυαλουδάκι μου έχει αναπτύξει λιγουλάκι την αίσθηση της "συνείδησης" και με τραβάει απ' το να μπλεχτώ σε κάτι τέτοιο. Δεν μου είναι καθόλου δύσκολο τώρα πια να κρατηθώ, πράγμα που κάπως μου την βαράει γιατί ΤΟ ΘΕΛΩ πολύ να ανοίξω το κεφάλι εκείνου του μικρού μπάσταρδου πιτσιρικά γαμώ την μάνα του. Έχουν εκείνο το βλέμμα ρε πούστη μου, που σου λέει "σπάσε μου το κρανίο και κάνε μου πουρέ την φάτσα με ένα βαρύ σίδερο", ακόμα και όταν τους κάνεις παρατήρηση. Σκατά στον τάφο τους, αυτών και των οικογενειών τους. Πιστεύω πως και οι ίδιοι οι γονείς τους μετά απο τόσα χρόνια να έχουν μετανιώσει που δεν κάναν εκείνη την εκτρωσούλα, ε;;; (Αν και είμαι κάθετος στο θέμα των εκτρώσεων, είναι ορισμένες φορές που...)

Ξεκίνησα εδω και μερικές μέρες και κατεβάζω παιχνίδια για το PS1 στον εξομοιωτή και κάααπως περνάω την ώρα μου. Ξαναθυμάμαι παλιές καλές εποχές, αναμνήσεις απο την αθώα ηλικία μου.

Αθωότητα. Τι γλυκιά λέξη. Τι ξεχασμένη.


Δεν νομίζω πως αντέχω άλλο την κατάντια των μικρών παιδιών και της πηδηγμένης "αθωότητάς" τους. Τα χάνω όταν βλέπω μικρά κορίτσια, ίσως και κάτω των 15 (κάναμε την ηλικία των 15 βάση, που καταντήσαμε ρε φίλε...)να ανεβάζουν ημίγυμνες φωτογραφίες τους στο Facebook, σε περίεργες πόζες, "έξαλλες", πονηρές, που καμιά φορά αγγίζουν και τα όρια, τα σύνορα της τσόντας. Δεν φταίνε αυτά που ζούν σε έναν παρακμιακό και αδιάφ(θ)ορο κόσμο. Φταίνε οι γονείς τους, που είναι εξίσου αδιάφοροι με τους ξένους και άγνωστους αδιάφορους, του έξω κόσμου, εκτός της οικογενείας.

Οικογένεια. Τι όμορφη λέξη. Τι παρερμηνευμένη.


Κάποτε απ΄όσο ξέρω οι οικογένεια, όχι εκείνες όμως οι αυστηρές, λίγο αργότερα, στα επόμενα χρόνια, που καθόντουσαν και τρώγαν όλοι μαζί στο τραπέζι, που καταλάβαινες πως αγαπάνε ο ένας τον άλλο, που μιλάγαν μεταξύ τους, που παίζαν επιτραπέζια όταν πια τα παιδιά μεγαλώναν λίγο, που στήριζαν ο ένα τον άλλο. Τώρα αυτά για τους νέους της ηλικίας του αδερφού μου θα ακούγονται αστεία εως και μαλακίες. Μπορεί. Ίσως πάλι και να μην έχουν χαθεί όλες αυτές οι οικογένειες...

Αξίες. Ασχολιαστο.

Πρέπει να μιλήσω για αξίες; Σ' αυτούς τους καιρούς; Αρχίδια. Όλοι ξέρουμε οτι η Κοκκινοσκουφίτσα και ο Κακός ο Λύκος είναι πιο υπαρκτά απο τις αξίες. Καπούτ.


Δεν έχει είκόνα γι' αυτό το κείμενο. Πολλά θέματα για μία και μόνο εικόνα...